İlahi Renkler

'Yüce ışık' diye bahsediliyor kimi inançların metinlerinde/konuşmalarında Tanrı. Derinliğine gömüldükçe saflığı anlaşılan bir cevhere sahip ayrı rengi barındıran ebemkuşağı, aynı büyüklükte üç daire beliriverdi göz önünde. O üç daire, inananların yüreğinde; Tanrının dünya ile birleşimi, inançsızın beyninde de doğruluk, adalet ve dünya simgesi idi. Ebem kuşaklarının karşılıklı yansıması, üçüncüsünün; ikisinden eşit kaynaklanan ateşe denk düşmesi binlerce soruyu barındırıyordu aslında. Niceliğe düşecekse fikrimiz, üçten kastı doğruluk ve adaletin birleşimine denk düşen dünyaya oturuyor kavramlar. Bu yer yüzünde dünyaya denk düşenler, doğruluk ve adalet, savunulacak davadır. Her köşe bucak, dokunduğumuz her maddenin yapı taşı bu anlayışa karşılık geliyor. Birey olduğumuz kadar sosyaliz de. Ben dediğimiz kadar biz demektir adalet ve doğruluk. Hayata tutunmak adına alınan yolun çıkış noktasına verdiğimiz isimse dünya; doğruluk ve adalet de toprak ile gökyüzünün birleşimidir sosyal dünyamızda. Yapılabilecek en son güzelliktir yaşamak adına, doğruluğu ve adaleti pusula almak.
Peki ya niteliğe gömülü bir fikir yürütme yolundan gidersek? O vakit de 3 rakamı diyalektikten kopup Tanrının dünya ile birleşimini nitelendiriyor diyebiliriz. Tanrı ile dünyayı niteliksel düşünmek de öyle yaman ki, sıralarda öğrendiğimiz matematik dili bu kavramı açıklamakta yetersiz, felsefe de ondan aşağı kalır gibi değil elbette. İki kelime toplamı fenomenlerin dünyasında bambaşka anlamlar barındırmakta. Kalp yetersiz gelir mi açıklamalara? Zaman ve mekan ötesine gidebilmek de anlamı kolaylaştırabilir. İnsan vücudundan sıyrılabilen fani olmaz ki. Fani olmadığımız sürece her bilgi anlaşılabilir desek de tözün özünü kavramaya lisanımız yeter mi? Benden ötesine varışımız Tanrı ile dünyanın birleştiği çizgiden ibarettir diye farz edebiliriz. Ancak farz edebiliriz. Sonuçta bu düşünceler içine gömüldükçe fani ve materyalist değilizdir.

Değişim Konusundaki Gereklilik

Pragmatik davranış şekli yok olmamaya çabalamanın kendisidir. Yaşamak adı altına her türlü pisliği sığdırabilirsek başkalarını da kullanmak mubah kaçar. Mevzu "iyi" mi yoksa "en iyi" midir? "Daha iyi" yönelimi olmadığı takdirde her fiil oltayı boşa sallama diye tabir edilebilir.

Postmodernizm

Postmodernizm ve Anything Goes Anlayışı

Modern ötesi veya modern karşıtı denilen postmodernizm kavramının ana akımlarından biri olan 'her şey gider' felaketine subjektif bakış açısıyla yorum getirmek istiyorum.'Her şey gider' diyen bir akımın hayata dışa vurumunu işletmelerde görmüyor muyuz her gün? Arz ettikleri her şey popülarite ile alıcıya kavuşmakta. Düşünce biçimlerine de etki eden bu yaklaşımda eksiklere odaklanmak gerek biraz da. İnsanlar, her şeyi tüketebilecek kadar aç mıdır ya da bilgisiz ve dikkatsiz midir? Plütarist toplum düzenini önceleyen postmodernizm bu ayrışıklı fikirlerin babası olduğu varsayıldığında çelişki doğmuyor mu acaba? Çoğulcu olmanın şartlarından biri de bütünleştirmek değil midir? Bütünleşme dediğimiz kavramın içini doldurabilmek adına bireyleri, toplumları veya grupları ortak noktalarda birleştirmek ve bütünlüğü sağlamak gerek dersek pek de aykırı sayılmaz herhalde.

Postmodern politik durum kültürler ve söylemlerin çoğulluğunun kabulüne dayanır. Büyük anlatıların yıkılması küçüklerin farklı biçimlere bürünse de bir arada yaşamasına davettir (Heller-Feher, 1993,12)

Feyerabend (1991: 55) "ne denli saçma ya da eski olursa olsun, bilgimizi geliştirmeyecek bir düşünce yoktur" derken temel ilkesini de ortaya koyuyordu: Her şey gider.

Mutlakiyet kavramından uzak yaklaşımdadır postmodernizm. Modern dönemde görülmeyen toplumsal hareketler, postmodernizm ile yeni bir ivme kazanmıştır. 2. Dünya Savaşı sonrasında, modernizmin aslında o kadar da iyi olmadığının anlaşılması toplumsal değişmeye sebep olmuştur. Bencil bireyden, insancıl bireye yönelim devletlerin vatandaşlara yaklaşımını da şekillendirmiştir.

Siyasette de etkili olan postmodernizm, sosyal politika hareketlerinde modernizme tepkisel yaklaşımlar içermektedir. Küreselleşmeye karşı olup küresel çapta göze çarpan her türlü durum postmodern sosyal politika başlığı altına alınabilir. Çoğulcu kültür anlayışını özümseyen post modernist yönelim, her türlü dezavantajlı grubu kucaklayıp eylemlerini yürütmektedir. Sosyal politikalar, küresel dünya düzeninde revaçta olan yönelimleri içselleştirip o alanda hareket etmektedir. LGBTİ, kadın sorunları, çevreci ve doğa yanlısı hareketler vs. modernizm sonuçlarına tepki ve postmodern duruştur.

Türkiye’de yaşayan toplum düzenine bakıldığında; çok-kültürlü, çok-kimlikli, muhafazakâr, liberal, sosyal demokrat düşüncelerini benimseyen farklı gruplar yer almaktadır. Aslında post modernist sosyal politikalarda her kesime hitap etmek isteyen, her dönemde sesini duyurmaya çalışan siyasetçiler politika geliştirmede zorlanmayacaklardır. Yapacakları her çalışmada, toplumun farklı kesimlerini aynı potada eritmeye çalışacakları için çok sesli icraatlerde bulunacaklardır.